مزاج و طبع بدن

غلبه صفرا چیست؟ بررسی علائم، علل و روش‌های اصلاح آن

21 شهریور 1405 09:47 0 33 بازدید
غلبه صفرا چیست؟ بررسی علائم، علل و روش‌های اصلاح آن

در طب سنتی، وضعیت مزاج و تعادل اخلاط از عوامل مهم در بررسی شرایط بدن به شمار می‌رود. یکی از این اخلاط صفرا است که در صورت برهم خوردن تعادل آن، از اصطلاح «غلبه صفرا» استفاده می‌شود.

غلبه صفرا در دیدگاه طب سنتی می‌تواند با نشانه‌های مختلفی همراه باشد و عواملی مانند نوع تغذیه و سبک زندگی نیز در شکل‌گیری آن مورد توجه قرار می‌گیرند. به همین دلیل، آشنایی با علائم و عوامل مرتبط با این وضعیت می‌تواند به درک بهتر آن کمک کند.

در ادامه، ابتدا با صفرا و جایگاه آن در طب سنتی آشنا می‌شویم و سپس علائم، علل و روش‌های اصلاح غلبه صفرا را بررسی می‌کنیم. توجه داشته باشید که این مطالب در چارچوب دیدگاه طب سنتی مطرح می‌شوند و جایگزین تشخیص پزشکی نیستند.

صفرا چیست؟

در طب سنتی، صفرا یکی از چهار خلط اصلی بدن در کنار دم، بلغم و سودا است و طبیعت آن گرم و خشک در نظر گرفته می‌شود. در این دیدگاه، صفرا یکی از اجزای نظریه اخلاط است و تعادل آن در کنار سایر اخلاط، در بررسی وضعیت مزاجی بدن مورد توجه قرار می‌گیرد. ویژگی‌های گرمی و خشکی صفرا نیز در توضیح برخی حالات و نشانه‌های بدنی اهمیت دارد. بنابراین، صفرا به‌خودی‌خود یک بیماری یا مشکل پزشکی محسوب نمی‌شود، بلکه مفهومی در نظریه اخلاط طب سنتی است؛ در مقابل، غلبه صفرا به برهم خوردن تعادل این خلط در چارچوب همین دیدگاه اشاره دارد.

غلبه صفرا چیست؟

در طب سنتی، غلبه صفرا به وضعیتی گفته می‌شود که صفرا از حالت تعادل معمول خود خارج شده و نسبت آن در مقایسه با سایر اخلاط افزایش پیدا کند. در این دیدگاه، این وضعیت می‌تواند با ویژگی‌های مزاجی و شرایط بدنی فرد ارتباط داشته باشد و به‌ویژه در افرادی با زمینه مزاجی گرم و خشک، بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

با این حال، غلبه صفرا الزاماً در همه افراد به یک شکل بروز نمی‌کند. وضعیت مزاجی، شرایط بدنی و میزان برهم خوردن تعادل اخلاط می‌تواند باعث شود علائم و شدت نشانه‌های مرتبط با غلبه صفرا در افراد مختلف متفاوت باشد. بنابراین، نمی‌توان وجود یک یا چند علامت مشخص را به‌تنهایی نشانه قطعی غلبه صفرا دانست.

علائم غلبه صفرا

در دیدگاه طب سنتی، غلبه صفرا می‌تواند با تشدید ویژگی‌های مرتبط با گرمی و خشکی همراه باشد. این نشانه‌ها ممکن است در افراد مختلف با شدت و ترکیب متفاوتی ظاهر شوند و وجود یک علامت به‌تنهایی به معنای غلبه صفرا نیست. مهم‌ترین نشانه‌هایی که در این چارچوب مطرح می‌شوند عبارت‌اند از:

احساس گرما و داغی بدن: احساس گرمای بیش از حد، تحمل پایین‌تر گرما و گاهی تعریق یا گرگرفتگی.
تشنگی و خشکی: تشنگی زیاد، خشکی دهان و بینی و احساس خشکی زبان.
تغییرات زبان و دهان: تلخی دهان و در برخی منابع، زرد شدن زبان به‌عنوان یکی از نشانه‌های مرتبط با غلبه صفرا مطرح شده است.
تغییرات پوستی: خشکی و گرمی پوست، خارش و در برخی منابع بروز جوش و التهاب‌های پوستی نیز به غلبه صفرا نسبت داده شده است.
علائم گوارشی: کاهش اشتها، احساس سوزش یا ناراحتی معده، تهوع و برخی تغییرات در عملکرد گوارش.
تغییرات خواب: کم‌خوابی، خواب سبک یا دشواری در به خواب رفتن.
تغییرات خلق‌وخو: زودرنجی، تحریک‌پذیری، بی‌قراری و عصبانیت سریع و معمولاً زودگذر.
سردرد و احساس سوزش: در برخی منابع طب سنتی، سردرد، به‌ویژه در ناحیه سر و شقیقه، و احساس سوزش در بعضی بخش‌های بدن نیز از نشانه‌های مرتبط با غلبه صفرا دانسته شده است.

این علائم اختصاصی غلبه صفرا نیستند و ممکن است در شرایط مختلف نیز دیده شوند. بنابراین، وجود یک یا چند مورد از آن‌ها به‌تنهایی برای تشخیص غلبه صفرا کافی نیست.

چه عواملی باعث ایجاد غلبه صفرا می‌شوند؟

در دیدگاه طب سنتی، عوامل مختلفی می‌توانند در افزایش صفرا یا برهم خوردن تعادل آن نقش داشته باشند. این عوامل تنها به تغذیه محدود نمی‌شوند و نوع مزاج، سبک زندگی، شرایط محیطی و الگوی خواب و استراحت نیز در این زمینه مورد توجه قرار می‌گیرند.

تغذیه نامناسب: مصرف زیاد خوراکی‌هایی که در طب سنتی گرم و خشک دانسته می‌شوند، به‌ویژه غذاهای تند، پرادویه و بسیار چرب، از عواملی است که می‌تواند در این دیدگاه زمینه افزایش صفرا را فراهم کند. 
سبک زندگی: فعالیت و فشار بدنی بیش از حد، بی‌تحرکی، تنش و فشارهای روزمره و رعایت نکردن تعادل در برنامه زندگی می‌توانند از عوامل مؤثر در برهم خوردن تعادل مزاجی باشند. 
قرار گرفتن در گرما: هوای بسیار گرم، قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض گرما و فعالیت شدید در محیط گرم، از عواملی هستند که در طب سنتی با افزایش گرمی بدن و در نتیجه تشدید صفرا ارتباط داده می‌شوند. 
خواب و استراحت نامناسب: کم‌خوابی، بیداری‌های طولانی و نداشتن زمان کافی برای استراحت، از دیگر عواملی هستند که می‌توانند تعادل طبیعی بدن را برهم بزنند. 
مزاج و وضعیت بدنی: در طب سنتی، ویژگی‌های مزاجی فرد نیز در میزان آمادگی او برای بروز برخی حالات مورد توجه قرار می‌گیرد و افراد با زمینه مزاجی گرم و خشک ممکن است بیشتر مستعد نشانه‌های مرتبط با غلبه صفرا دانسته شوند. 
سایر عوامل: برخی شرایط مانند خستگی مفرط، هیجانات شدید و ادامه‌دار و تغییرات نامناسب در عادات روزمره نیز در منابع طب سنتی از عواملی هستند که ممکن است بر تعادل اخلاط و صفرا تأثیر بگذارند.

البته این موارد در چارچوب دیدگاه طب سنتی مطرح می‌شوند و نمی‌توان آن‌ها را به‌عنوان علت قطعی یک وضعیت پزشکی در نظر گرفت.

تشخیص غلبه صفرا در طب سنتی

در دیدگاه طب سنتی، تشخیص غلبه صفرا تنها بر اساس یک علامت خاص انجام نمی‌شود، بلکه شرح حال، معاینه و بررسی مجموعه‌ای از نشانه‌های بدنی در کنار وضعیت مزاجی فرد مورد توجه قرار می‌گیرد. این ارزیابی توسط متخصص طب سنتی انجام می‌شود و می‌تواند شامل بررسی وضعیت پوست و زبان، رنگ چهره و چشم‌ها، میزان گرمی و خشکی بدن، تشنگی، وضعیت گوارش، خواب و تغییرات خلق‌وخو باشد.

در برخی روش‌های تشخیصی طب سنتی، نبض‌شناسی نیز در کنار شرح حال و معاینه ظاهری برای ارزیابی وضعیت فرد مورد استفاده قرار می‌گیرد. با این حال، وجود چند علامت مانند گرمی بدن، خشکی، تلخی دهان یا تغییر رنگ پوست به‌تنهایی برای تشخیص غلبه صفرا کافی نیست و باید مجموعه علائم و شرایط فرد توسط متخصص بررسی شود.

همچنین برخی نشانه‌هایی که در چارچوب طب سنتی به غلبه صفرا نسبت داده می‌شوند، ممکن است ناشی از بیماری‌ها یا اختلالات دیگری باشند. به‌ویژه زردی پوست یا سفیدی چشم، تغییر واضح رنگ ادرار، درد شدید شکم، استفراغ مکرر یا علائم مداوم و شدید نیاز به بررسی پزشکی دارند و نباید صرفاً به غلبه صفرا نسبت داده شوند.

روش‌های اصلاح غلبه صفرا در طب سنتی

در دیدگاه طب سنتی، اصلاح غلبه صفرا بیشتر بر ایجاد تعادل در سبک زندگی، تغذیه و شرایطی که می‌توانند گرمی و خشکی بدن را تشدید کنند، تمرکز دارد. نوع و میزان این اقدامات باید با توجه به مزاج، وضعیت بدنی و شرایط فرد در نظر گرفته شود و نمی‌توان یک روش واحد را برای همه افراد مناسب دانست.

اصلاح رژیم غذایی

در طب سنتی، اصلاح تغذیه یکی از مهم‌ترین بخش‌های تعدیل غلبه صفرا به شمار می‌رود. در این دیدگاه، کاهش مصرف خوراکی‌هایی که گرم و خشک دانسته می‌شوند و توجه بیشتر به خوراکی‌های متعادل و مناسب شرایط فرد می‌تواند مورد توجه قرار گیرد. مصرف غذاهای تند، بسیار پرادویه، سرخ‌شده و سنگین نیز بهتر است محدود شود.

تعادل در مصرف خوراکی‌های گرم و خشک

افرادی که نشانه‌های مرتبط با غلبه صفرا دارند، در چارچوب طب سنتی بهتر است در مصرف خوراکی‌های با طبیعت گرم و خشک زیاده‌روی نکنند. هدف، حذف کامل این گروه از مواد غذایی نیست، بلکه رعایت تعادل در نوع و مقدار مصرف و متناسب کردن رژیم غذایی با شرایط فرد است.

تنظیم خواب و استراحت

خواب کافی و داشتن زمان مناسب برای استراحت، بخش مهمی از اصلاح سبک زندگی محسوب می‌شود. کم‌خوابی، بیداری طولانی و خستگی مفرط می‌توانند شرایط نامتعادل سبک زندگی را تشدید کنند؛ بنابراین تنظیم ساعت خواب و پرهیز از بی‌نظمی در استراحت می‌تواند در برنامه اصلاحی مورد توجه قرار گیرد.

کاهش عوامل تشدیدکننده گرمی و خشکی

در دیدگاه طب سنتی، قرار گرفتن طولانی‌مدت در گرمای زیاد، فعالیت و فشار بدنی بیش از حد و ادامه‌دار و برخی عادات روزمره می‌توانند با افزایش گرمی و خشکی بدن ارتباط داشته باشند. بنابراین، کاهش این عوامل و ایجاد تعادل در فعالیت و استراحت بخشی از اصلاح سبک زندگی محسوب می‌شود.

توجه به شرایط فردی و مزاج

اصلاح غلبه صفرا را نمی‌توان بدون توجه به شرایط هر فرد یکسان در نظر گرفت. مزاج، وضعیت عمومی بدن، عادات غذایی، میزان فعالیت و علائم موجود از عواملی هستند که در طب سنتی هنگام انتخاب توصیه‌های اصلاحی مورد توجه قرار می‌گیرند. به همین دلیل، در صورت وجود علائم قابل توجه یا مداوم، بهتر است توصیه‌های تخصصی متناسب با شرایط فرد از متخصص طب سنتی دریافت شود.

خوراکی‌های مناسب برای کاهش غلبه صفرا

در دیدگاه طب سنتی، برای افرادی که نشانه‌های مرتبط با غلبه صفرا دارند، مصرف متعادل خوراکی‌هایی که طبیعت خنک‌تر و رطوبت‌بخش‌تر دارند می‌تواند مورد توجه قرار گیرد. انتخاب و مقدار مصرف این خوراکی‌ها باید با توجه به مزاج و شرایط فردی انجام شود و نمی‌توان یک رژیم غذایی ثابت را برای همه افراد توصیه کرد.

میوه‌های مناسب: میوه‌هایی مانند انار، آلو، آلبالو، گلابی، هندوانه و برخی مرکبات ترش در طب سنتی برای تعدیل گرمی و خشکی مورد توجه قرار می‌گیرند. 
سبزی‌ها و خوراکی‌های گیاهی: مصرف متعادل سبزی‌هایی مانند کاهو، خیار و کدو می‌تواند در چارچوب توصیه‌های طب سنتی مورد توجه باشد. 
لبنیات: ماست و دوغ نیز در طب سنتی از خوراکی‌هایی هستند که می‌توانند در برنامه غذایی افراد دارای نشانه‌های گرمی مورد استفاده قرار گیرند؛ البته میزان مصرف باید با شرایط فرد و سازگاری گوارشی او متناسب باشد. 
خوراکی‌های ترش: موادی مانند تمر هندی و برخی خوراکی‌های ترش، در صورت سازگاری با بدن و مصرف متعادل، می‌توانند در رژیم غذایی مورد توجه قرار گیرند. 
غذاهای سبک و ساده: غذاهای کم‌چرب و کم‌ادویه که هضم راحت‌تری دارند، می‌توانند جایگزین مناسبی برای غذاهای سنگین و محرک باشند.

نکته: حتی خوراکی‌هایی که در طب سنتی مناسب دانسته می‌شوند، باید در حد اعتدال مصرف شوند و مقدار و نوع آن‌ها با مزاج و شرایط فرد هماهنگ باشد. بهتر است از رژیم‌های افراطی یا حذف خودسرانه گروه‌های غذایی پرهیز شود.

خوراکی‌های نامناسب برای غلبه صفرا

در دیدگاه طب سنتی، برخی خوراکی‌ها به دلیل طبیعت گرم و خشک یا ویژگی‌های محرک خود ممکن است برای افرادی که نشانه‌های غلبه صفرا دارند مناسب نباشند، به‌خصوص زمانی که به مقدار زیاد و به‌صورت مداوم مصرف شوند.

خوراکی‌های گرم و خشک: مصرف زیاد خوراکی‌هایی که در طب سنتی گرم و خشک دانسته می‌شوند، بهتر است محدود شود. خوراکی‌هایی مانند خرما و عسل در این گروه قرار می‌گیرند و بهتر است در مصرف آن‌ها زیاده‌روی نشود. 
ادویه‌ها و غذاهای تند: مصرف زیاد فلفل، ادویه‌های تند، سس‌های تند و غذاهای بسیار پرادویه بهتر است کاهش پیدا کند. 
غذاهای سرخ‌شده و بسیار چرب: غذاهای سنگین و پرچرب، به‌ویژه در صورت مصرف مکرر، بهتر است محدود شوند. 
خوراکی‌های محرک: مصرف زیاد مواد غذایی محرک، به‌خصوص در افرادی که با تشنگی، احساس گرمی یا ناراحتی‌های گوارشی مواجه هستند، بهتر است کاهش پیدا کند. 
شیرینی‌ها و خوراکی‌های فرآوری‌شده: مصرف مکرر و زیاد شیرینی‌ها و خوراکی‌های فرآوری‌شده نیز بهتر است کاهش پیدا کند.

نکته مهم: نامناسب بودن این خوراکی‌ها به معنای ممنوعیت کامل آن‌ها نیست. مقدار و دفعات مصرف، مزاج و شرایط فرد اهمیت دارد و بهتر است از حذف کامل مواد غذایی بدون نظر متخصص پرهیز شود.

دمنوش‌ها و نوشیدنی‌های مناسب برای غلبه صفرا

در دیدگاه طب سنتی، برخی دمنوش‌ها و نوشیدنی‌ها به دلیل طبیعت خنک‌تر و رطوبت‌بخش، برای افرادی که نشانه‌های مرتبط با غلبه صفرا دارند، مناسب دانسته می‌شوند. با این حال، این نوشیدنی‌ها جایگزین ارزیابی پزشکی نیستند و نوع، مقدار و دفعات مصرف آن‌ها باید با شرایط فرد متناسب باشد.

دمنوش عناب: عناب در طب سنتی از خوراکی‌هایی است که برای تعدیل گرمی و خشکی مورد توجه قرار می‌گیرد. می‌توان چند عدد عناب را با آب جوش دم کرد و پس از ولرم شدن نوشید. مصرف آن نیز باید در حد اعتدال باشد. 
دمنوش گل سرخ: گل سرخ در برخی منابع طب سنتی برای برخی حالات مرتبط با گرمی مورد توجه قرار گرفته است. می‌توان آن را به صورت دم‌کرده و در مقدار متعادل مصرف کرد؛ با این حال، مصرف مداوم و زیاد آن بدون توجه به شرایط فرد توصیه نمی‌شود. 
شربت خاکشیر: خاکشیر در طب سنتی به دلیل ویژگی‌های خنک‌کننده مورد توجه است. می‌توان خاکشیر شسته‌شده را با آب مصرف کرد و در صورت تمایل مقدار کمی شیرین‌کننده به آن افزود. بهتر است از افزودن مقدار زیاد شکر یا شیرین‌کننده پرهیز شود. 
سکنجبین: سکنجبین در طب سنتی از نوشیدنی‌هایی است که برای رفع عطش و تعدیل گرمی مورد توجه قرار گرفته است. مصرف آن بهتر است در مقدار متعادل و با توجه به شرایط فرد باشد و از انواع بسیار شیرین آن استفاده نشود. 
آب انار طبیعی: انار در طب سنتی از میوه‌هایی است که برای تعدیل گرمی مورد توجه قرار می‌گیرد. مصرف متعادل آب انار طبیعی می‌تواند یکی از گزینه‌های نوشیدنی باشد؛ با این حال، بهتر است آبمیوه جایگزین مصرف متنوع میوه‌ها و سایر مواد غذایی نشود. 
آب و مایعات کافی: تأمین مایعات کافی برای بدن اهمیت دارد، به‌خصوص در صورت احساس تشنگی و خشکی. آب ساده می‌تواند انتخاب اصلی برای تأمین مایعات روزانه باشد و نیازی به مصرف بیش از اندازه مایعات نیست.

نکات احتیاطی: دمنوش‌ها و نوشیدنی‌های گیاهی نیز در صورت مصرف بیش از حد ممکن است برای بعضی افراد مناسب نباشند. در دوران بارداری و شیردهی، هنگام مصرف داروهای خاص یا در صورت داشتن بیماری زمینه‌ای، بهتر است پیش از مصرف منظم گیاهان دارویی با پزشک یا متخصص طب سنتی مشورت شود. همچنین در صورت بروز علائم شدید یا مداوم، استفاده از دمنوش‌ها و نوشیدنی‌های سنتی نباید جایگزین بررسی پزشکی شود.

چه زمانی باید برای علائم به پزشک مراجعه کرد؟

برخی نشانه‌هایی که در طب سنتی به غلبه صفرا نسبت داده می‌شوند، ممکن است در اثر بیماری‌ها یا اختلالات پزشکی دیگری ایجاد شده باشند. بنابراین، در صورت شدید بودن، مداوم شدن یا تشدید علائم بهتر است برای بررسی دقیق‌تر به پزشک مراجعه شود.

به‌ویژه در صورت بروز زردی پوست یا سفیدی چشم، تغییر واضح رنگ ادرار، درد شدید یا مداوم شکم، استفراغ مکرر، تب، کاهش وزن بدون علت مشخص، خونریزی غیرطبیعی یا ضعف و بی‌حالی شدید نباید علائم را صرفاً به غلبه صفرا نسبت داد و لازم است علت اصلی آن‌ها بررسی شود.

اگر علائم خفیف باشند اما برای مدت طولانی ادامه پیدا کنند یا با تغییرات قابل توجه در وضعیت عمومی بدن همراه شوند نیز بهتر است ارزیابی پزشکی انجام شود.

جمع‌بندی

در طب سنتی، غلبه صفرا به برهم خوردن تعادل صفرا در چارچوب نظریه اخلاط اشاره دارد و می‌تواند با نشانه‌هایی مانند احساس گرمی، تشنگی و خشکی، تغییرات پوستی، ناراحتی‌های گوارشی و تغییرات خواب و خلق‌وخو همراه باشد. این علائم اختصاصی نیستند و وجود آن‌ها به‌تنهایی نمی‌تواند غلبه صفرا را تأیید کند.

در رویکرد طب سنتی، توجه به اصلاح تغذیه، تنظیم خواب و استراحت، کاهش عوامل تشدیدکننده گرمی و خشکی و رعایت شرایط فردی و مزاجی از مهم‌ترین مواردی است که برای ایجاد تعادل بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد. با این حال، در صورت شدید یا مداوم بودن علائم، نباید آن‌ها را صرفاً به غلبه صفرا نسبت داد؛ زیرا ممکن است علت پزشکی دیگری داشته باشند و نیازمند بررسی و تشخیص پزشک باشند.

سوالات متداول درباره غلبه صفرا

1. آیا غلبه صفرا باعث گرمی بدن می‌شود؟

در دیدگاه طب سنتی، صفرا طبیعت گرم و خشک دارد و افزایش آن می‌تواند با احساس گرمی و داغی بدن همراه باشد. با این حال، احساس گرمی بدن علت‌های مختلفی دارد و نمی‌توان آن را به‌تنهایی نشانه غلبه صفرا دانست.

2. آیا غلبه صفرا با مزاج گرم و خشک ارتباط دارد؟

بله، در طب سنتی افراد دارای مزاج گرم و خشک ممکن است بیشتر مستعد نشانه‌های مرتبط با غلبه صفرا دانسته شوند. با این حال، غلبه صفرا الزاماً فقط در این افراد رخ نمی‌دهد و شرایط بدنی و سبک زندگی نیز مورد توجه قرار می‌گیرد.

3. آیا برای اصلاح غلبه صفرا باید حتماً رژیم خاصی داشت؟

خیر. در رویکرد طب سنتی، اصلاح غلبه صفرا لزوماً به معنای پیروی از یک رژیم غذایی ثابت و سختگیرانه نیست. اصلاح عادات غذایی، رعایت تعادل در مصرف خوراکی‌های گرم و خشک و توجه به خواب، استراحت و شرایط فردی اهمیت بیشتری دارد.

4. آیا غلبه صفرا قابل درمان است؟

در طب سنتی، به‌جای تأکید بر درمان قطعی، بیشتر بر اصلاح سبک زندگی، تغذیه و عواملی که می‌توانند گرمی و خشکی را تشدید کنند تمرکز می‌شود. با این حال، علائمی که به غلبه صفرا نسبت داده می‌شوند ممکن است علت پزشکی دیگری داشته باشند و در صورت مداوم یا شدید بودن، بررسی و تشخیص پزشکی ضروری است.

5. غلبه صفرا در چه افرادی بیشتر دیده می‌شود؟

در دیدگاه طب سنتی، افراد با زمینه مزاجی گرم و خشک ممکن است بیشتر مستعد نشانه‌های مرتبط با غلبه صفرا دانسته شوند. همچنین عواملی مانند تغذیه نامناسب، کم‌خوابی، قرار گرفتن در گرمای زیاد و فشار و خستگی مداوم می‌توانند در این زمینه مورد توجه قرار گیرند.

6. مزاج صفراوی با چه طبعی متعادل می‌شود؟

در دیدگاه طب سنتی، برای تعدیل ویژگی‌های گرمی و خشکی مزاج صفراوی، خوراکی‌ها و تدابیری با طبیعت خنک‌تر و مرطوب‌تر مورد توجه قرار می‌گیرند. با این حال، انتخاب و میزان مصرف این موارد باید با مزاج و شرایط فردی هماهنگ باشد و نمی‌توان یک توصیه یکسان را برای همه افراد در نظر گرفت.

7. غلبه صفرا در چه فصلی شایع‌تر است؟

در دیدگاه طب سنتی، تابستان به دلیل گرمی و خشکی هوا، فصلی است که غلبه صفرا در آن شایع‌تر دانسته می‌شود. با این حال، بروز نشانه‌های مرتبط با غلبه صفرا تنها به فصل بستگی ندارد و عواملی مانند مزاج، تغذیه و سبک زندگی نیز در این زمینه اهمیت دارند.

0 0
دیدگاه شما
مشاوره آنلاین